هواسردبود . یقه پالتوم را بالا آورده بودم تا همه راههای  ورودی سوز سرما را بسته باشم .تنهانوک انگشتانم و بینی ام می سوخت.مهربان یکی دو قدم جلوتر از من  قدم بر می داشت.

ایستاد و گفت مامان بیا ذرت بخوریم .انگار سرما او راهم بد جوری کلافه کرده بود. روبروی

دکه ذرت مکزیکی ایستادیم . همین که ایستادیم صدای دختر بچه ای را از پشت سرم شنیدم که

گفت : ذرت. انگارایستادن ما باعث شده بود توجه او به ذرت جلب شود.صدای دختر بچه که

مرتب و تندو تند می گفت منم ذرت میخوام . برام ذرت بخر. ذاعقه ام را به خوردن ذرت بیشتر

تحریک کرده بود.ومشتاق به دستان مرد ذرت فروش خیره شده بودم که چطور ادویه ها را تند ، تند اضافه می کند. صدای مرد ذرتی خطاب به خانمی که بغل دستم بود و تا به حال او را ندیده بودم جلب شد.بهش گفت: شما چی؟ چند تا می خواهید؟ زن جوابی نداد فقط بی صدا قدمی به عقب بر داشت.فقط

به ذهنم خطور کرد چه خانم مودبی صبر کرد تا کار ما تمام شود بعد سفارش بدهد. گرمای دستی

به آرامی نگاهم را بطرف خودش کشید. همان زن بودحالا دخترکش که مدام می گفت : مامان برام ذرت میخری. منم ذرت میخوام وسط ما ایستاده بود. خیلی کوتاه و خجالت زده گفت: برا دختر من هم ذرت میخری.

خیلی سریع صورتم را بر گرداندم.ولی صدای دخترش که مرتب تکرار میکرد مامان ذرت .قطع نمیشد.

حس خوبی بهم دست داده بود. حس بزرگی مادری که غرورش را برای تقاضای دخترش زیر پا گذاشته

بودو  از رهگذری که او هم مادر بود و داشت برای دخترش ذرت می خرید کمک می خواست.حس زیبا

و تلخی بود هر دو با هم برای همین کمی گزنده بود.صورتم را بر گرداندم تا مبادا از تقاضایش احساس

شرم کند. چیزی نگفتم تا دخترکش متوجه نشود مادرش توانایی خرید ذرت او را ندارد. مرد اولین ذرت

را بدستم دادو منم متقابلا او را تقدیم به مادری بزرگ که شانه هایش نمی دانم از سرما یا خجالت

می لرزید دادم ولی دخترکش همچنان شاد در لابه لای پالتوی خوش رنگ آبیش می درخشید.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4